In memoriam Reinbert de Leeuw

Kunstgetij kon vrijdag 21 februari deelgenoot zijn in het Amsterdamse Muziekgebouw bij de herdenkingsdienst voor de een week eerder overleden Reinbert de Leeuw. “Het raadsel groter maken”, dat is wat vooral bleef hangen over zijn magische werk voor de muziek, decennialang. Er was een enorme belangstelling om De Leeuw te eren en de bijeenkomst eindigde in een staande ovatie voor de man die decennialang zowat in zijn eentje sleurde en betoverde, een leven lang helemaal ten dienste aan de kracht van muziek. Zijn kist op het podium van het Muziekgebouw stond op de plek waar hij anders stond te dirigeren. Ensemble Asko/Schönberg speelde daarom een stuk ongedirigeerd. Langzaam, zoals De Leeuw de muziek van Satie speelde. “Maar niet te langzaam, anders wordt het te lijzig”, had hij een paar dagen voor zijn overlijden nog vriendelijk verordonneerd. “In volledige harmonie met zichzelf is hij dan uiteindelijk heengegaan”, zei de familie. Terwijl de agenda van de 81 jaar geworden kunstenaar nog goed gevuld was. Maar voor het eerst had hij onlangs toch een dirigeerklus afgezegd. Niemand kan zomaar in zijn schoenen staan en Kunstgetij is zeer vereerd geweest dat hij drie keer voor ons kwam spelen, in Heiloo de Via Crucis en in Bergen de magische Cantonaalavond met de stilte van het werk van Eric Satie. Onvergetelijk zijn de diepe, oprecht dankbare buigingen van de lange magere held voor ons publiek als de onbegrijpelijk getimede aanslag van zijn laatste noot nog rondzong. Dieper dan uit bewondering voor Reinbert de Leeuw kunnen wij niet buigen. Moge zijn concentratie op het wonder van muziek een groot voorbeeld blijven. Een opdracht aan de musici van nu om het raadsel groot te houden.

Ed Bausch


© 2020 Kunstgetij